Kadra drużyny - John Terry
John Terry
- Imię i nazwisko: John Terry
- Data urodzenia: 07.12.1980
- Miejsce urodzenia: Londyn
- Narodowość: Anglia
- Pozycja: Obrońca
- Numer na koszulce: 26
- Wzrost: 186 cm
- Waga: 91 kg
- Poprzedni klub: Notthingam Forest (wypożyczenie)
- Wartość: b.d
John Terry urodził się w 1980 roku w Barking, dzielnicy Londynu. Będąc nastolatkiem zasilił drużynę Sunday League Team Senrab gdzie został wypatrzony przez skautów londyńskiej Chelsea.
Kariera klubowa:
W wieku 14 lat występował juz w drużynie juniorów Chelsea i temu klubowi oddany jest do teraz, co w dzisiejszych czasach jest swoistym fenomenem.
Pierwotnie Terry ustawiany był w linii pomocy, jednak z powodu braku chętnych do gry w obronie, został przeniesiony do defensywy, gdzie już pozostał.
Jego debiutem w pierwszej drużynie był mecz z Aston Villą w ramach Pucharu Ligi 28 października 1998 roku. W 2000 roku został na krótko wypożyczony do Nottingham Forest, gdzie zagrał w 6 spotkaniach.
Po powrocie do Londynu w sezonie 2000/2001 był już podstawowym graczem zespołu. Zagrał w 23 meczach i został wybrany przez kibiców najlepszym zawodnikiem sezonu.
Uznanie kibiców i trenera przejawiło się powierzeniem mu opaski kapitańskiej - po raz pierwszy dowodził 'The Blues' 5 grudnia 2001 roku w meczu z Charltonem Athletic.
Niedługo później zdarzył się incydent, który mógł położyć się ceniem na jego karierze - wraz z Jodym Morrisem z Chelsea uczestniczył w bójce przed nocnym klubem w Londynie i z tego powodu wytoczono mu sądową sprawę za napaść. Co prawda sąd oddalił zarzuty, jednak wcielony w życie czasowy zakaz gry w reprezentacji Anglii kosztował go utratę szansy występu w Mistrzostwach Świata w Korei i Japonii (2002 r).
W 2003/2004 roku po odejsciu z zespołu Marcela Desailly John Terry przejął od nim opaskę kapitana juz na stałe. Kariera defensora cały czas się rozwijała: w 2005 roku wraz z Ricardo Carvalho stworzył parę obrońców, która pobiła rekord najmniejszej liczby straconych goli w sezonie i największej liczby meczów bez straty bramki. Terry został też obrany przez innych zawodników grających w lidze angielskiej Najlepszym Piłkarzem Roku na Wyspach.
John na treningach często staje między słupkami bramki, co okazało się przydatne w październiku 2006 roku, kiedy w meczu z Reading Chelsea straciła najpierw Petra Cecha, a później jego zmiennika - Carlo Cudiciniego.
W 2006 roku otrzymał tez swoją pierwszą czerwoną kartkę (mecz z Tottenhamem), co zakończyło się awanturą i utarczkami słownymi między nim a arbitrem spotkania - Grahamem Pollem. FA ukarała piłkarza karą grzywny w wysokości 10 000 funtów.
Terry był zawsze stałym punktem w zespole Chelsea, rozgrywał największą ilość spotkań spośród graczy Chelsea. Dopiero w 2007 roku w finale Ligi Angielskiej w meczu z Arsenalem został zniesiony z boiska nieprzytomny na noszach. Co prawda z urazu wyszedł bez uszczerbku, jednak wkrótce zaczęła mu przeszkadzać przedłużająca się kontuzja kostki i kręgosłupa.
Swój największy dramat w karierze John Terry przeżył w najważniejszym spośród meczów - finale Ligi Mistrzów z Manchesterem United rozgrywanym w Moskwie. Przy wykonywaniu rzutu karnego mającego przesądzić o tytule, Terry nieszczęśliwie poślizgnął się na mokrej murawie i piłka tylko obiła słupek bramki van der Sara. Ostatecznie puchar trafił do rąk ligowego rywala, czego nie mógł wybaczyć sobie kapitan Chelsea. Widok zapłakanego Johna w moskiewskim deszczu już na zawsze będzie w naszych sercach.
Poczucie winy i depresja zawodnika musiały być niezwykle silne, bowiem kilka dni później wystosował specjalny list skierowany do kibiców zespołu, z których zapewne nikt nie winił Terry'ego za porażkę, zwłaszcza, że defensor w dogrywce wybił głową piłkę znajdującą się na linii bramkowej Petra Cecha.
W lecie 2009 roku bardzo silnie łączona Terry'ego z przenosinami do Manchesteru City, które oferowało mu bardzo korzystne warunki finansowe. Niepewność co do losu kapitana Chelsea podsycał on sam, długo nie komentujący tych spekulacji. Ostatecznie w specjalnym oświadczeniu zapewnił o całkowitym przywiązaniu do Chelsea.
Podczas sezonu 2009-10 Terry nie mógł narzekać na kontuzje czy urazy, choć skład linii defensywy zmieniał się z tego powodu jak w kalejdoskopie. Pierwsza połowa sezonu w wykonaniu kapitana zespołu była bardzo dobra. To własnie jego główka zapewniła Chelsea zwycięstwo na Stamford Bridge (1:0) przeciwko Manchesterowi United. Wkrótce to się jednak miało zmienić...
W styczniu 2010 roku angielski piłkarz został antybohaterem bulwarówek po ujawnieniu jego romansu z narzeczona Wayney'a Bridge'a. Początkowo nie wyglądało, aby afera miała wpływ na grę JT na boisku, wkrótce jednak przyszła zniżka formy i kilka błędów, po których padły gole dla rywali. Czerwona kartka w meczu z Tottenhamem była ostatnią wtopą piłkarza w tym sezonie. Już wkrótce znów świecił pełnym blaskiem w meczach z United i Liverpoolem.
Warto zauważyć, że w sezonie 2009/10 to właśnie Terry spędził najwięcej minut na boisku spośród wszystkich graczy Chelsea. Ostatecznie rozegrał 52 spotkania, w których strzelił trzy bramki.
'Zdrowa' passa kapitana Chelsea zakończyła się w sezonie 2010/11, kiedy to w listopadzie zabrakło obrońcy na dwa tygodnie. Sam zespół notował własnie wówczas swój dołek. Mimo opuszczonych spotkań właśnie w tamtym czasie John mógł świętować jubileusz 500 meczu rozegranego dla Chelsea.
Sezon 2011/12 to znów kłopoty zdrowotne Johna. W styczniu 2012 doznał najpoważniejszej w karierze kontuzji kolana, która zablokowała go w udziele w ośmiu spotkaniach. Dodatkowo z meczu Ligi Mistrzów z Napoli piłkarz wyszedł z dwoma złamanymi żebrami, co jednak nie przeszkodziło mu w szybkim powrocie na boisko, gdzie grał mimo bólu.
Kariera reprezentacyjna:
Terry dziewięciokrotnie grał w młodzieżowej kadrze Anglii, a w seniorskiej reprezentacji narodowej zadebiutował w 2003 roku w meczu przeciwko Serbii. Grał w Euro 2004 i Mistrzostwach Świata w 2006 roku na których został wybrany zawodnikiem jedenastki turnieju.
Od 10 sierpnia 2006 roku kapitan Chelsea został obrany również kapitanem reprezentacji po złożeniu tego stanowiska przez Davida Beckhama. Po raz pierwszy kierował drużyną w meczu z Grecją, w którym zdobył gola. Do tej pory w koszulce reprezentacji trafiał do bramki dwukrotnie. To właśnie pod jego komendą kadra Anglii w świetnym stylu zakwalifikowała się do Mistrzostw Świata 2010 w RPA.
Co innego jednak kwalifikacje, a co innego sam mundial, w którym kadra Capello zagrała katastrofalnie. Jednym z kozłów ofiarnych zrobiono właśnie Terry'ego jako byłego kapitana (opaska została odebrana mu z uwagi na obyczajowy skandal), który nie mógł porozumieć się z noszącym opaskę Gerrardem.
W marcu 2011 roku Terry ponownie odzyskał kapitańską opaskę, jednak na początku 2012 roku po aferze rasistowskiej podczas meczu z QPR dowództwo odebrała mu Angielska Federacja Piłki Nożnej. Ten fakt był bezpośrednią przyczyną porzucenia reprezentacji przez jej selekcjonera, Fabio Capello.
Życie osobiste:
Życie prywatne Johna Terry'ego uchodziło za wzór cnót do 2009 roku. Piłkarz ożenił się z Toni Poole a para doczekała się bliźniaków. W 2008 roku został nawet obrany 'Ojcem Roku', jednak niebawem z nazwiskiem Terry zaczęto wiązać masę skandali.
Matka i teściowa reprezentanta Anglii umilały sobie czas dokonując kradzieży jedzenia w "Tesco" i ubrań w "Marks and Spencer". Z kolei ojciec Johna miał trudnić się sprzedażą narkotyków w jednym z londyńskich nocnych klubów.
Pod koniec 2009 roku brukowce rozpętały aferę z oprowadzaniem przez Terry'ego wycieczek po Stamford Bridge. Sprawa była dyskusyjna - defensor pobierał za to pieniądze, jednak miały one trafiać na rzecz organizacji charytatywnych.
W styczniu 2010 roku wybuchł największy skandal związany z piłkarzem: John romansował z narzeczoną swojego klubowego kolegi Wayne'a Bridge'a, Vanessą Perroncel. Podobno ta zaszła w ciążę po czym dokonała aborcji. Sam Bridge wpadł w szał i przeprowadził się do Manchesteru City.
Na fali tego skandalu angielskie media na poważnie zastanawiały się nad tym, czy Terry'emu nie powinno się odebrać kapitańskiej opaski reprezentacji Anglii. Tak też się stało - Fabio Capello nie zawahał się przekazać jej Rio Ferdinandowi.
W 2012 roku mieliśmy kolejną aferę związaną z Johnem. Podczas napiętego meczu z QPR Terry miał rasistowsko obrazić brata Rio Ferdinanda, Antony'ego. Sam kapitan Chelsea nie przyznał się do oskarżeń a sprawę oddano do sądu. Skandal po raz drugi kosztował go utratę opaski kapitana reprezentacji Anglii.

STATYSTYKI JOHNA TERRY'ego
| Sezon | Ilość meczy | Ilość goli | Kartki żółte | Kartki czerwone |
| 2011-2012 | 37 (1) | 5 | 8 | 0 |
| 2010-2011 | 46 (0) |
4 | 8 | 0 |
| 2009-2010 | 51 (1) | 3 | 11 | 1 |
| 2008-2009 | 51 (0) |
3 | 10 | 2 |
| 2007-2008 | 37 (0) |
1 | 8 | 0 |
| 2006-2007 | 44 (1) |
1 | 5 | 1 |
| 2005-2006 | 50 (0) |
7 | 6 | 0 |
| 2004-2005 | 53 (0) |
8 | 7 | 0 |
| 2003-2004 | 51 (0) |
3 | 9 | 0 |
| 2002-2003 | 25 (4) |
6 | 5 | 0 |
| 2001-2002 | 44 (3) |
4 | 8 | 0 |
| 2000-2001 | 23 (3) |
1 | 3 | 0 |
| 1999-2000 | 5 (4) |
1 | 0 | 0 |
| 1998-1999 | 3 (4) |
0 | 0 | 0 |
* Przy liczbie występów nawias oznacza ilość gier rozegranych z ławki rezerwowych. Liczba występów to suma rozegranych gier w lidze, FA Cup oraz europejskich pucharach















